Warunki atmosferyczne wywierają duży wpływ na rozwój mszycy trzmielinowo-burakowej. W lato ciepłe i suche można spodziewać się silniejszego jej pojawu, natomiast lato zimne, deszczowe nie sprzyja rozwojowi mszycy. Duże znaczenie ma przebieg pogody na jesieni. W czasie zimnej, wczesnej i mokrej jesieni mszyce mogą wyginąć do tego stopnia, że jaja składane na zimę są nieliczne. Ciepła i wczesna wiosna sprzyja rozwojowi mszycy na trzmielinie lub kalinie, powodując zwykle liczny nalot mszyc na rośliny zielne. W drugiej połowie lipca kolonie mszyc zaczynają zwykle maleć wskutek niszczenia ich przez pasożytnicze grzyby i owady. Mszyca trzmielinowo-burakowa występuje w Polsce powszechnie, w mniejszym nasileniu w okolicach podgórskich. Szkody wyrządzane przez nią są bardzo duże, szczególnie na plantacjach nasiennych buraka. Przy silnym opanowaniu roślin obniżka plonu nasion może dojść do kilkudziesięciu, a często nawet do 100%. Także na przemysłowych plantacjach buraka cukrowego szkody mogą być bardzo duże, a w niektórych latach osiągać rozmiary klęski. Zwalczanie 1. Na plantacjach nasiennych usuwać i niszczyć natychmiast po pojawieniu się mszyc opanowane pędy. 2. Opryskiwać plantacje preparatami fosforoorganicznymi. Owadofos płynny 50 w dawce 0,9 l/ha lub Sadofos płynny 30 w dawce 1,8 l/ha. Wyższe dawki dotyczą plantacji nasiennych, pierwszego zabiegu na plantacjach pierwszorocznych oraz ochrony przed infekcją wirusową. Opryskiwanie przeprowadzić według sygnalizacji w okresie nalotu mszyc i następnie powtarzać w zależności od potrzeby i od użytego środka. 3. Niszczyć chwasty 4. Zakładać plantacje nasienne buraka możliwie daleko od plantacji przemysłowych.