Pchelka rzepakowa


tanie ogrzewanie borówka amerykańska berneński pies pasterski

Pchełka rzepakowa Jest to chrząszcz z rodziny stonkowatych . Jesienią na młodych roślinach rzepaku ozimego widać ślady żeru wewnątrz ogonków i nerwów liściowych, a często w liściach sercowych. Liście takie zaginają się ku dołowi, często gniją i giną. Jesienią w dni cieplejsze widać na polu skaczące chrząszcze. Owad dorosły, długości 4,5 mm, ma barwę metalicznie seledynową. Larwy osiągają 7 mm długości, są brudnobiałe z ciemnobrunatną głową i dwoma ostrymi wyrostkami na końcu ciała. Chrząszcze gromadzą się na wschodach rzepaku ozimego i w pobliżu roślin składają do gleby jaja przez całą jesień, a również w cieplejsze dni zimy i wczesną wiosną. Wylęgłe larwy wchodzą na roślinę i wgryzają się do ogonków liściowych, niszcząc je. Rozwój larw kończy się — w zależności od terminu złożenia jaj — albo wczesną wiosną, albo też w lecie. Wcześnie pojawiające się chrząszcze kryją się w glebie, gdzie pozostają do późnego lata, po czym gromadzą się wraz z później wylęgłymi chrząszczami na wschodach rzepaku ozimego. Szkodliwe dla rzepaku są tylko larwy. Ich żer wpływa na zimowanie rzepaku, ponieważ uszkodzone rośliny łatwiej przemarzają. Stwierdzono, że obecność 5 larw w roślinie jest już krytyczna. Podstawowe znaczenie ma zaatakowanie liścia sercowego. Zer 2—3 larw w liściu sercowym powoduje najczęściej śmierć rośliny. Jesienny żer larw jest o wiele groźniejszy od wiosennego. Pchełka rzepakowa jest groźnym szkodnikiem, mało znanym rolnikom. Zwykle szkody przez nią powodowane przypisują oni działaniu mrozu. Zwalczanie 1. Stosować wszystkie zabiegi agrotechniczne w celu wzmocnienia zasiewów rzepaku ozimego. 2. Zwalczać chwasty z rodziny krzyżowych, na których żeruje pchełka rzepakowa przed przejściem na wschody rzepaku ozimego. 3. Zaprawiać nasiona ozimych rzepaków i rzepików Zaprawą nasienną GT lub Agronexem Stark Spezial w dawce 50 g/kg. 4. Jeśli nie zastosowano zaprawiania, zwalczać jesienią chrząszcze pchełki gromadzące się na wschodach po stwierdzeniu 2—3 chrząszczy na 1 m bieżącym rzędu roślin.