pelety

Wciornastek Inowiec Jest to przylżeniecz rodziny wciornastkowatych . W miesiącach letnich można zauważyć zahamowanie wzrostu lnu, zginanie się pędów i ich skręcanie. Czasem objawy te zaostrzają się i pędy nabierają chorobliwego zabarwienia, pączki nie otwierają się, ciemnieją i opadają lub też rośliny słabo kwitną. W późniejszym okresie rośliny więdną, brunatnieją. Owad dorosły, długości 2 mm, ma barwę brunatną do czarnej i wąskie skrzydełka żółtawoszare, opatrzone długą strzępiną. Larwy są bezskrzydłe, jasnożółte. Zimują owady dorosłe w glebie na polu po lnie. Na wiosnę wylatują przy temperaturze 14°C. Początkowo osiadają na chwastach, a następnie przelatują na plantacje lnu, umiejscawiając się w pachwinach liści wierzchołkowych. Samice składają jaja do tkanki u nasady liści pączków kwiatowych. Jedna samica składa około 80 jaj. Rozwój larw trwa około 3 tygodni, po czym przechodzą w stadium nimfy. Całkowity rozwój trwa 6 tygodni. Młode owady, po krótkotrwałym żerowaniu, udają się na zimowanie. Zarówno owady dorosłe, jak i larwy wysysają soki. Wciornastek Inowiec jest groźnym szkodnikiem lnu, szczególnie w zachodniej części kraju. Cały zbiór może ulec zniszczeniu, ponieważ włókno z roślin silnie uszkodzonych nie ma wartości technicznej — jest kruche. Na lnie występują też i inne wciornastki, które mogą przechodzić na nim pełny cykl rozwoju, jednakże na ogół nie wyrządzają większych szkód. Najczęstszym spośród nich jest wciornastek kalarepowiec , będący szkodnikiem wielożernym. Daje on 2 pokolenia rocznie pierwsze — występujące wiosną, odznacza się krótkimi skrzydłami, drugie — występujące w lecie, ma długie skrzydła. Ponadto spotyka się inne gatunki, stanowiące element przypadkowy. Gatunki te, występujące czasem bardzo licznie, szczególnie na roślinach starszych lnu, nie mogą się na nich rozwijać. Są to — między innymi — wciornastek zęborogi , wciornastek kwietniczek lub wciornastek różówek .