Zwojka lnianoweczka


narzędzia fiskars baseny

Zwójka lnianóweczka Jest to motyl z rodziny zwójkowatych . Po przekwitnieniu lnu widać przedwcześnie brunatniejące torebki nasienne, na których boku widnieje okrągły otworek. Wnętrze takiej torebki jest zniszczone, nasiona ponadgryzane lub całkowicie zjedzone. Uszkodzone torebki zasychają i opadają. Motyl, o rozpiętości skrzydeł około 16 mm, ma przednie skrzydła barwy żółtawej, z szerokim, brązowym obrzeżeniem na zewnętrznych końcach. Poprzeczna wąska przepaska i końce skrzydeł przednich są również barwy brązowej. Gąsienica osiąga długość 8 mm, jest zielonawa i pokryta rzadkimi, jasnymi włoskami. Głowa i tarczka grzbietowa są ciemne. Szkodnik ma dwa pokoienia w roku. Zimują dorosłe gąsienice w glebie lub w opadłych torebkach nasiennych lnu. Wylot motyli następuje w okresie kwitnienia lnu. Samice składają mlecznobiałe jaja na niedojrzałych torebkach nasiennych, a wylęgłe gąsienice wgryzają się natychmiast do ich wnętrza. Miejsce wgryzienia szybko zarasta i pozostaje tylko mała, wypukła szrama. Cały rozwój gąsienicy odbywa się wewnątrz torebki, przy czym żerując na lnie odmian o małych torebkach gąsienica może zniszczyć kilka torebek w ciągu swego życia. Na późno sianym lnie obserwowano czasem żerowanie gąsienic na wierzchołkach pędów, wskutek czego rośliny w ogóle nie zakwitły. Dorosła gąsienica przepoczwarcza się wewnątrz zniszczonej torebki, wygryzając uprzednio w ściance bocznej wgłębienie aż do nabłonka. Poczwarka przebija nabłonek i motyl wylatuje na zewnątrz. Wkrótce samice składają jaja na później wytworzonych torebkach i cykl rozwojowy powtarza się. Zimują dorosłe gąsienice drugiej generacji. Nawet częściowo nadgryzione nasiona lnu tracą całkowicie swoją wartość i są usuwane przy czyszczeniu. Szkodnik ten występuje w całym kraju, na ogół w umiarkowanym nasileniu. Zwalczanie 1. Len wysiewać jak najwcześniej, zbiór wykonywać możliwie wcześnie, nie pozostawiając na polu resztek pożniwnych. 2. Po zbiorze lnu wykonać głęboką orkę, która zniszczy zimujące gąsienice. 3. Chemiczne zwalczanie nie jest dostatecznie opracowane.